Herfst

De herfst heeft zich tot nu toe weer laten zien als een echte ouderwetse herfst: prachtige zonnige en warme dagen, die niet misstaan in de lente, een aantal zelfs niet in de zomer, afgewisseld met dagen vol harde wind en buien. Op die 'slechte' dagen ben ik thuis bezig met het schilderen van deuren. Lekker op mijn gemak, 2 deuren per keer, daar doe ik 3 dagen over. Er zijn er nu 4 klaar. Is het echt nodig? Ze zien er best nog goed uit, maar een beetje opfleuren kan geen kwaad, toch?  Arbeidsvitaminen erbij aan. Heerlijk!  

Lees meer »

IJs en IJsland

"Het hagelt, het hagelt, grote korrels..." Geen Venz, maar echte grote ijskristallen kleuren mijn balkon wit. De herfst is op 23 september om 03.04 uur begonnen. De zon stond toen precies boven de evenaar waardoor dag en nacht overal op aarde even lang duurden. Ik hou wel van de herfst, van de kleurenpracht die bij dit seizoen hoort. Maar niet van die hagel die nu tegen de ramen klettert. Meteorologen houden trouwens al sinds 1780 1 september aan als start van de herfst en dus kwam weerman Gerrit Hiemstra vertellen dat de zomer van 2022 een van de warmste, zonnigste en droogste zomers ooit was. Het was voor mij een zomer waarin ik zelfs leerde genieten van waterijsjes. Want die grote witte joekels of die bruine met amandelstukjes zijn dan wel veel lekkerder, maar slecht voor je gewicht en voor je cholesterol. 

Lees meer »

Een lekker dinertje ...

Een paar weken geleden plaatste ik hier een spinsel over een ansichtkaartje dat mijn ouders ruim 60 jaar geleden naar mij hebben gestuurd vanaf de Posbank. Let op: Posbank zonder 't', want de postbank bestaat al jaren niet meer en die monumentale, pompeuze Posbank, vernoemd naar mijnheer G.A. Pos, staat nu al 104 jaar fier te overleven in het Nationaal Park Veluwezoom. 

Lees meer »

Niets in deze wereld is zwart-wit, behalve wiskunde en panda's

Ik leg mijn boek neer. Het is vandaag een druilerige (zon)dag. Het miezert bijna continue. Het nodigt niet uit om naar buiten te gaan. Ik heb vandaag urenlang in mijn boek gelezen, maar het laatste halfuurtje kan ik mijn gedachten niet echt meer bij het verhaal houden. Mijn gedachten dwalen steeds af. Naar Frankrijk en Oostenrijk, waar mijn kinderen en kleinkinderen momenteel vakantie vieren. Via WhatsApp en Facebook hebben we al veel vakantiefoto's en vlogs ontvangen.

Lees meer »

Zo druk als een klein baasje

Zo hé, het is alweer een maand geleden dat ik mijn vorige spinsel heb geschreven. Wat gaat de tijd snel en wat heb ik veel gedaan en meegemaakt. Mijn verjaardag, proefzwemmen van mijn jongste kleinzoon, een weekendje weg met kinderen en kleinkinderen, het jaarlijks cholesterol- en PSA-onderzoek, de eindmusicals van onze beide oudste kleinzoons (2 musicals op 1 dag) en tussendoor wat schilderwerk bij het chalet en thuis. Ze zeggen wel eens dat je als pensionado absoluut geen tijd meer hebt om te werken, maar dat (b)lijkt inderdaad zo te zijn. 

Lees meer »

Een shitverhaal

Ik kijk naar buiten. De tuin is opgefrist door de fikse buien van gisteren. Zelfs de auto is weer helemaal schoon. De vogeltjes vliegen af en aan op zoek naar voedsel voor zichzelf of voor de kleintjes in de nesten in de huisjes of de hagen. De mezen vechten om een hapje uit de vogelpindakaaspot; de grote bonte specht hakt een gat in de walnoot, die eigenlijk daar is neergelegd voor de eekhoorntjes, de merels nemen een bad in de vogeldrinkschaal en de boomklevers roven de voercilinder leeg en smijten heel veel zaadjes op de grond, waar de vinkjes (dit jaar voor het eerst zelfs een paar puttertjes) en de mussen de lekkernijen oppeuzelen voor het kan ontkiemen en een grote groene onkruidmat vormen. 

Lees meer »

Een kaartje, kleine moeite, groot plezier

Wauw, wat is het nog steeds heerlijk weer weer. Ach, je waait soms van de weg weg, maar dat maakt niet uit. Voor de tuin zou het trouwens wel lekker zijn als er eens een druppie regen valt. Liefst wat meer en het liefst ‘s nachts. Maar je hebt niets te kiezen en met dit weer kan je juist ook lekker veel doen. Onkruid verwijderen, de picknickset beitsen, de tuin sproeien, wandelen en fietsen, terrasje pakken en zomaar niksen! Genieten van het leven als pensionado.

Lees meer »

Er is veel te doen, dus laten we kalm aan beginnen (chinese wijsheid)

Zo, alle koppelingen zitten goed, de hogedrukreiniger is aangesloten op water en elektra, de knop kan om. Het is tijd om het terras bij ons chalet grondig onderhanden te nemen. Het ziet er momenteel niet uit. Zoals elk voorjaar zitten de tegels en steentjes onder de aanslag van alg en andere ongerechtigheden, maar dit jaar is het nog veel erger. Vorig jaar ben ik er - door de renovatie van de gevelbeplating en alles wat er daarbij tegenzat - niet aan toe gekomen om het terras schoon te maken. Dubbel vies dus. Dubbel zaak om nu te reinigen. Gelukkig geeft dat simpele werk me ook ruimte om een beetje te mijmeren.    

Lees meer »

Een nieuwe start

Hallo allemaal, daar ben ik weer. Niet meer via Leef je Pensioen, maar nu als kleine zelfstandige op mijn eigen website. Ik heb met veel plezier mijn columns geschreven en heb ook zeker geen spijt dat ik gestopt ben. Maar ik mis het schrijven van 'stukkies' wel een beetje. Dus daar zit ik dan, met mijn favoriete mok gevuld met lekkere sterke koffie achter mijn laptop. Woord voor woord vult het beeldscherm zich met zinnen. Met mijn (gedachte)spinsels.

Lees meer »